به نام خداوند پروانهها
در عصر جمعهای دیگر این چهار پاره تقدیم به امام زمان ( عج الله تعالی فرجه ) : ای خزانِ صبوریِ گلها چشم در راه فصل بهارت میکشد آخرش عاشقت را انتظار ، انتظار ، انتظارت
امر فرمودهای گرچه ، امّا صبر کردن بدون تو سخت است بودن اینجا ، در این وادی پرت مهدی من بدون تو سخت است
میشود کم کَمک بی نگاهت سبزی خاطرم زرد آقا بی تو ماندن ؟! چه حرف عجیبی آه برگرد برگرد آقا |

