بسمه تعالی
بسم الله الرّحمن الرّحیم
ائمه جماعت بخوانند !! ( صرفاً جهت اطلاع نه برای عمل کردن !! )
بعضی آنقدر که در انجام مستحبات ـ که از برخی بزرگان دیده اند ( مانند شانه کردن ریش بین نماز ظهر و عصر ! ) ـ دقت دارند در واجبات نماز و احتیاطهای آن دقت ندارند ( مثل گفتن اذکار در حال آرامش بدن )
برخی چنان خود را امام جماعت می دانند که اگر دیر بکنند و دیگری مشغول خواندن نماز باشد ، اقتدا نمی کنند ـ شاید بقیه را عادل نمی دانند ـ و صبر می کنند تا نماز بعدی به امامت خودشان خوانده شود ( آه از تلبیس شیطان )
بعضی ائمه جماعت حتی به اندازه یک دقیقه هم وقت ندارند دو تا مسئله بگویند . به آنان چه که نماز برخی ـ یا بهتر بگوییم : بسیاری ـ از مأمومین غلط است !
بعضی از آقایان بجای اینکه فرهنگ نماز صحیح خواندن ( مثلاً نباید مأموم حرکات نماز مثل رکوع و سجده و ... را قبل از امام انجام دهد ) را در حرف و عمل یاد دهند خودشان را با مأمومین مطابق می کنند . سمع الله را نمی گویند با عجله به رکوع و سجود می روند ( که از مأمومین زودتر رفته باشند ! )
« حق القدم » هم خوب است امّا هدف نیست وگرنه نماز می شود وسیله ارتزاق و صد البته باطل !!
آقایان ! در توجیه اگرچه باز است امّا احیای دین کجا !!
بجای بحث طلبگی و اِن قُلت نمازتان را اصلاح کنید
مأموم چه می داند گفتن اذکار به نیت اذکار نماز و غیر آن یعنی چه !! که شما توجیه کنید :« ذکر سمع الله را به نیت ذکر خارج از نماز و به خاطر استحباب گفته اید » شما الگوی او هستید . شما را می بیند و مثل شما تند تند نماز می خواند و ... الفاتحه !!
حمد و سوره در نماز ظهر و عصر و مغرب و عشاء یک جور است . برخی حمد و سوره نماز ظهر و عصر ( که با صدای آهسته خوانده می شود ) را مثل برق و باد می خوانند و مغرب و عشا را عالمانه !! بگذریم از اینکه تلفظ صحیح خیلی از امامان جماعت اشکال دارد ( البته غرض اصلاح است نه تضعیف )
و نکته آخر : اذکار نماز را باید با طمئنینه و آرامش گفت و هنگام گفتن آن به معانی آن اندیشید وگرنه شک نیست که تند تند گفتن اذکار نشانه عدم معرفت حقیقی به خداست .
درخواست ! خواهش ! تمنّا ! ... هرچه اسمش را می گذارید : کمی به ما رحم کنید . مایی که می خواهیم نمازمان ما را از فحشا و منکر نجات دهد .
باقی بقایتان !!
عده قلیلی از مأمومین !!!!
